چند روز پیش، خوندن منِ او رو برای بار دوم تموم کردم، و دوباره لذت بردم از نفس کشیدن تو دنیایی که رضا امیرخانی رو داره...

چاپ: هزار ُ سیصد ُ هشتاد ُ چهار
قیمت: سه هزار ُ هشتصد تومان

مترو شلوغ بود. دختر نهایتا بیست سال ِ بود با موهای کوتاه بنفش و پسر نهایتا بیست ُ سه سال داشت با موهای درهم ُ . به رسم این روزهای خیابان های این شهر، روسری دختر روی شانه ش افتاده بود و توجهی به این م

هيچ کس جای کسی را پر نمیکند. جای هیچ کسی پر نمیشود. همه می آیند و در قلب آدم رد به جا میگذارند و میروند. یک روز همه ی آن ها میروند و همه ی رد ها میماند. همه ی عطر ها میماند. همه ی عشق ها و درد ها میماند. آدم ها همیشه از خود چیزی به جا میگذارند که یک روز بی هوا پایت به آن گیر
میکند . چه کسی این را سر راه گذاشته؟

پانزده آبان ماه هزار سیصد نود و پنج، نظرات تایید نشده

از هفده مرداد هزار ُ سیصد ُ نود ُ هشت، من دیگر خبرنگار نیستم. عطایش رو به لقایش بخشیدم رَفت

کار جدیدم هیچ ربطی به علاقه م نداره، اما وقتی میرسم خونه با دیدن لبخند همسرم احساس خوشبختی میکنم...

بعد حدود یک سال اینستاگرامم رو اکتیو کردم...